درخت مرغ عشق در منزل

درخت ، منطقه مناسبي است كه با شرايط زيست مرغ عشق شباهت داشته و به آساني و بدون تبحر خاصي در منزل قابل تحقق بخشيدن مي باشد و بسته به فضائي كه در اختيار داريد ، گياه گلداني مناسبي را انتخاب نمائيد. اما قبلاً ‌از مسموم نبودن ساقه ها مطمئن شويد ، زيرا مرغ عشق علاقه خاصي به جويدن دارد . واضح است كه گياهان قيمتي براي اين منظور مناسب نمي باشند . گياه مربوطه را در گلدان بزرگ و پايه داري قرار دهيد. سپس سه يا چهار ميله از جنس بامبو يا ساقه درخت را در گلدان مزبور به طور قائم قرار داده و آنها را توسط شاخه هاي افقي و كج به هم ببنديد . الياف گياهي براي اين منظور مناسب است . با وجود اينكه اين الياف نيز جويده مي شوند ، طول عمري به اندازه شاخه ها خواهند داشت . در صورتي كه فضاي شما بزرگتر باشد ، گلدان بزرگتري انتخاب نموده و بيرونش را در صورت لزوم رنگ زنيد . در قسمت وسط گياهي خزنده كاشته و اطرافش را ماسه بريزيد . اين گلدان مكان ايده آلي براي پرنده هاي شما بوده و امتياز بزرگش در آنست كه مدفوع در آن متمركز شده و منزل كثيف نمي گردد .

خانه ي پرنده

در صورتيكه در منزل فضائي كافي در اختيار داشته و يا داراي پاسيو هستيد ، مي توانيد در آن خانه ي پرنده به وجود آوريد . اين محل بايستي روشن بوده و هوا در آن جريان نداشته باشد . بدين ترتيب محيط زيست جانور را در نزديك خود پديد آورده ايد . فضاي آن بايستي آنقدر بزرگ باشد كه بتوان به راحتي داخل آن شده و آن را تميز نمود . براي آنكه پرندگان ضمن باز نمودن در فرار نكنند ، از در ورودي دوبله كه فاصله كافي از هم دارند ، استفاده مي شود . تنها زماني كه در خارجي بسته شد ، در داخلي را باز نموده داخل خانه ي پرنده مي گرديم . عرض خانه ي پرنده مي تواند چندان زياد نباشد ( 1-1.5 متر براي اين منظور كافي است ) ، اما طولش بايستي بيشتر بوده و امكان پرواز اگرچه در فواصل كم براي پرنده مهيا سازد. با قرار دادن چند جفت مرغ عشق در يك چنين مكان مناسبي ، به زودي آماده جفت گيري و بچه دار شدن خواهند شد . كافي است جعبه هاي مخصوص تخم گذاري را در خانه ي پرنده قرار دهيد ، پس از مدت كوتاهي به جاي چند جفت مرغ عشق گروهي از آنها را خواهيد داشت .

درخت مرغ عشق در منزل

درخت ، منطقه مناسبي است كه با شرايط زيست مرغ عشق شباهت داشته و به آساني و بدون تبحر خاصي در منزل قابل تحقق بخشيدن مي باشد و بسته به فضائي كه در اختيار داريد ، گياه گلداني مناسبي را انتخاب نمائيد. اما قبلاً ‌از مسموم نبودن ساقه ها مطمئن شويد ، زيرا مرغ عشق علاقه خاصي به جويدن دارد . واضح است كه گياهان قيمتي براي اين منظور مناسب نمي باشند . گياه مربوطه را در گلدان بزرگ و پايه داري قرار دهيد. سپس سه يا چهار ميله از جنس بامبو يا ساقه درخت را در گلدان مزبور به طور قائم قرار داده و آنها را توسط شاخه هاي افقي و كج به هم ببنديد . الياف گياهي براي اين منظور مناسب است . با وجود اينكه اين الياف نيز جويده مي شوند ، طول عمري به اندازه شاخه ها خواهند داشت . در صورتي كه فضاي شما بزرگتر باشد ، گلدان بزرگتري انتخاب نموده و بيرونش را در صورت لزوم رنگ زنيد . در قسمت وسط گياهي خزنده كاشته و اطرافش را ماسه بريزيد . اين گلدان مكان ايده آلي براي پرنده هاي شما بوده و امتياز بزرگش در آنست كه مدفوع در آن متمركز شده و منزل كثيف نمي گردد .

خانه ي پرنده

در صورتيكه در منزل فضائي كافي در اختيار داشته و يا داراي پاسيو هستيد ، مي توانيد در آن خانه ي پرنده به وجود آوريد . اين محل بايستي روشن بوده و هوا در آن جريان نداشته باشد . بدين ترتيب محيط زيست جانور را در نزديك خود پديد آورده ايد . فضاي آن بايستي آنقدر بزرگ باشد كه بتوان به راحتي داخل آن شده و آن را تميز نمود . براي آنكه پرندگان ضمن باز نمودن در فرار نكنند ، از در ورودي دوبله كه فاصله كافي از هم دارند ، استفاده مي شود . تنها زماني كه در خارجي بسته شد ، در داخلي را باز نموده داخل خانه ي پرنده مي گرديم . عرض خانه ي پرنده مي تواند چندان زياد نباشد ( 1-1.5 متر براي اين منظور كافي است ) ، اما طولش بايستي بيشتر بوده و امكان پرواز اگرچه در فواصل كم براي پرنده مهيا سازد. با قرار دادن چند جفت مرغ عشق در يك چنين مكان مناسبي ، به زودي آماده جفت گيري و بچه دار شدن خواهند شد . كافي است جعبه هاي مخصوص تخم گذاري را در خانه ي پرنده قرار دهيد ، پس از مدت كوتاهي به جاي چند جفت مرغ عشق گروهي از آنها را خواهيد داشت .

تدابير قبل از خريد

نگهداري به صورت انفرادي يا جفت : كدامين به نحوه ي زندگي شما تطابق بيشتري دارد؟

بايستي قبل از رفتن به فروشگاه و يا مراكز پرورشي بررسي لازم را در مورد نگهداري پرنده به صورت انفرادي يا جفت انجام دهيد. در صورتيكه در طول روز خارج از منزل هستنيد ، يك جفت مرغ عشق برايتان مناسب تر است. جانور انفرادي در صورت تنها بودن مداوم ، تلف مي شود. مرغ عشق ها جانوراني اجتماعي هستند كه در وطنشان استراليا به صورت گروهي زندگي مي كنند. لذا آنها نياز به معاشرت با همنوعان خود و يا انساني كه نقش همنوع را ايفا نمايد ، دارند.

نگهداري جانور به صورت انفرادي ، تنها زماني صحيح است كه وقت زيادي را صرف او نموده و علاقمند باشيد كه حرف زدن را بياموزد ( انتخاب نوع نر يا ماده اهميت چنداني ندارد). اين بدان معني است كه بايستي اوقات بيشتري را صرف او نمائيد ( نه تنها بدين خاطر كه حرف زدن يا سوت زدن را بياموزد ) در صورتيكه مرغ عشقي بين گروهي از همنوعان خود متولد شده و جواني را هم با آنان بسر برد ، به سختي  به انسان انس خواهد گرفت. در اين صورت رابط حيوان با صاحبش حداكثر آنقدر نزديك خواهد شد كه پرنده خجالت و ترس زياد را نسبت به او از دست داده و او را به عنوان غذا دهنده به رسميت مي شناسد.

اشخاصي كه مرغ عشق را به صورت گروهي با جانوران ديگر نگهداري مي كنند ، از لذت تنوع خاص آن بهره مند مي شوند. قناري و پرندگان تقريباً هم جثه مرغ عشق براي اين منظور مناسبند.

بسته به سليقه خود مرغ عشقي را از فروشگاه و يا محل پرورش خريداري مي كنيد. شايد رنگش و شايد هم سرحالي يا خوش فرم بودنش جلب نظرتان را نمايد. با وجودي كه موضوع نر يا ماده در ابتدا اهميت چنداني ندارد ، اما شناسائي نوع نر از ماده بسيار سودمند خواهد بود.اين نظريه رايج كه معمولاً نرها زودتر اهلي شده و صحبت كردن مي آموزند ، تا به حال توسط من تجربه نشده است. اينجانب نرها و ماده هائي را مي شناسم كه از نظر قوه تكلم و ميزان اهلي شدن برابرند. اما ماده ها در يك چيز با نرها اختلاف دارند : تمايل آنان به گازگيري اشياء بيشتر بوده و دائماً محيط خود را براي ساختن لانه بررسي كرده و كوشش به داخل شدن به هر شيئي مي نمايند. البته اين تمايل براي مدت معيني وجود داشته و در صورتي كه مكان مناسبي پيدا نكنند ، ‌فعاليت براي لانه سازي و بچه دار شدن را متوقف خواهند ساخت. به منظور احتياط و براي آنكه لوازم منزل از جانب پرنده محفوظ باشند ،‌ مي توان قطعه اي شاخه درختان را براي گازگيري در قفس گذارد. غير از اين ، تفاوت عمده اي بين نوع نر و ماده ،‌ وجود ندارد. مي توان مرغ عشق نر يا ماده اي را نگهداري نموده و مطمئن بود پس از چندي ترسش ريخته و احتمالاً حرف زدن مي آموزد. اما اين احتمال نيز وجود دارد كه مرغ عشق شما ترسو و خجالتي ياقي مانده و از صدايش براي بيان كلمات استفاده ننمايد.

نكته قابل ملاحظه آنكه رفتار و عملكرد مرغ عشق عمدتاً ‌از زمان تولد تا زمانيكه پر در مي آورند وابسته است. در صورتيكه مرغ عشق جواني از صاحبش تجربه بدي داشته باشد، تنها زماني حالت عادي به خود خواهد گرفت كه نگهدارنده قادر به جلب اطمينان خاطر او ، آنهم با صبر و حوصله ، گردد. اين امر را اينجانب با دو مرغ عشق خود تجربه كرده ام.

مرغ عشق شناسي

مرغ عشق و خويشاوندانش

از جنبه نظر زيست شناسي مرغ عشق در تقسيم بندي زير قرار مي گيرد :

كلاسه : پرندگان = آوس ( Aves )

دسته : پسيتاسيفرم ( Psittaciformes )

خانواده : ملوپسيتاكوس ( Melopsitacus )

نوع : اوندولاتوس ( undulatus )

طوطي كوچك پهن ، از نزديك ترين اقوام مرغ عشق است ، در استراليا و برخي انواع آن در نيوزيلند و جزاير نزديك آن زندگي مي كند. انواع ديگر نزديك به مرغ عشق نظير نوع دم مثلثي در امريكاي جنوبي زيست مي نمايد. اما وطن مرغ عشق استراليا است. مرغ عشق در استراليا به منزله ي كلاغ و گنجشك در ايران است.

نام گروهش ملوپسيتاكوس به مفهوم طوطي آوازخوان بوده و به اين خاطر انتخاب شده كه ضمن مست شدن چهچهه زيبائي را سر مي دهد. نام لاتين دوم يعني اوندولاتوس كه اسم نوع است به مفهوم موج دار بوده و بدين خاطر انتخاب گرديده كه پرهايش رنگ آميزئي موجي دارند. لذا در بسياري از كشورها آنرا "موج گونه يا موجي" نيز مي نامند . در انگلستان مرغ عشق را بجريگار ( Budgerigar ) يا بجريگا ( Badger ) مي نامند. اين نام را مرغ عشق از وطنش استراليا با خود به انگلستان برده است. ريشه اين واژه از آنجا منشعب مي شود كه بوميان استراليا آن را بجريگا  يا بتچريگا (Betcherrygah) مي ناميده اند. مفهوم آن "خوراك خوب" بوده و يادآور است كه اين حيوان را در گذشته كباب نموده و مي خورده اند.

مرغ عشق ها

زيست شناس انگليسي سرجان گلد ( Sir John Gould ) زماني كه طوطي هاي كوچك سبز استراليايي را كه ساعت ها روي شاخه درختان بزرگ نشسته و صدايشان در نمي آمد ، ولي به هنگام صبح و شب سر حال تر مي شوند را ديد جانوران خسته كننده ناميد. با وجود اين سرجان گلد آنقدر نكات جالب توجه در آنها يافت كه چند جفت آن را با خود به انگليس برد. در اين زمان اولين اجداد مرغ عشق هاي خانگي پايه گذاري شدند. تاريخ آن سال 1840 يعني تقريباً 170 سال پيش بود.

به زودي اين جانوران زيبا و ديدني در انگلستان مورد توجه خاص و عام قرار گرفته و همه مايل به داشتن آن بودند. انسان هايي كه مايل به داشتن هر چيز كمياب مي باشند از يك طرف و از طرف ديگر وجود گروهي كه برخوردشان با اينگونه مطالب صرفاً تجاري و رسيدن به مال و منال بيشتر است ، موجب رواج اين حيوان در انگلستان و اروپا گرديد.

صدها هزار از آنها را گرفته و پس از هفته ها به وسيله ي كشتي به اروپا فرستادند. علاوه بر انگلستان، در هلند و بلژيك نيز منابع در آمدي توسط اين حيوان كه به صورت كالا در آمده بود، ايجاد گرديد. لازم به تذكر است كه تنها گروه كوچكي از آنها سالم به مقصد مي رسيدند و بقيه در راه تلف مي شدند . هر بار تعداد زيادي از آنها را مي گرفتند تا تجارت بهتري نمايند. اما آنقدر وقت خود را صرف نمي كردند كه ابتدا حداقل شرايط محيط زيستي مورد نياز آنها را براي زنده نگه داشتنشان پيش بيني و برنامه ريزي نمايند. مرغاني كه جان سالم از سفر سخت به در مي بردند، اغلبشان پس از ورود تلف مي شدند. در آن هنگام رسيدن غذاي مناسب به آنها نيز كاملاً ‌شانسي و اتفاقي بود.

رفته رفته با شناخت بهتر در مورد تغذيه و نگهداري ، موفق به اهلي كردن مرغ عشق شدند. بدين ترتيب مرغ عشق هاي وارداتي به جانوراني سرحال تر ولي هنوز قدري خجالتي و ترسو بدل گشتند. آنها مايه غرور صاحبان ثروتمند خود كه براي اين كالاي وارداتي گرانقيمت از قاره پنجم مبالغ گزافي مي پرداختند بودند.

مرغ عشق ها

زيست شناس انگليسي سرجان گلد ( Sir John Gould ) زماني كه طوطي هاي كوچك سبز

استراليايي را كه ساعت ها روي شاخه درختان بزرگ نشسته و صدايشان در نمي آمد ، ولي به

هنگام صبح و شب سر حال تر مي شوند را ديد جانوران خسته كننده ناميد. با وجود اين

سرجان گلد آنقدر نكات جالب توجه در آنها يافت كه چند جفت آن را با خود به انگليس برد. در

اين زمان اولين اجداد مرغ عشق هاي خانگي پايه گذاري شدند. تاريخ آن سال 1840 يعني

تقريباً 170 سال پيش بود.

ادامه مطلب را ببينيد.....

Grey-headed Lovebird یا Madagascar Lovebird  با نام علمی

(Agapornis cana) که نسلی از طوطی های کوچک و از گونه ی مرغ عشق ها

می باشد که به ندرت در پرنده فروشی ها موجود می باشد و آنها بسیار سخت تخم

گذاری می کنند. آنها در دشت های ماداگاسکار و سواحل افریقا یافت می شوند و

کوچکترین و کم جمعیت ترین گونه ی مرغ عشق ها می باشند.

برای دیدن متن کامل به ادامه مطلب بروید...

Budgerigar                                      مرغ عشق

Budgerigar با نام علمی Melopsittacus undulatus و ملقب به budgie

 تنها نسل باقی مانده از Melopsittacus در استرالیا می باشد که در ایران آن را

 با نام مرغ عشق می شناسیم یک نسل از کوچکترین نسل ها می باشد. نام سرده ی

آنها یعنی Melopsittacus از زبان یونانی آمده است که به معنی طوطی دلنشین

می باشد و نام نسل آنها یعنی undulatus از لاتین به معنی موج دار آمده است.

برای دیدن متن کامل به ادامه مطلب بروید...