تاريخچه پرورش مينا در جهان :

پرنده مينا از زمان هاي بسيار دور به عنوان پرنده اي دوست داشتني و مردمي مطرح بود. در

يونان باستان برخي از خانواده هاي ثروتمند و اشراف از اين پرنده به عنوان حيوان خانگي

استفاده مي كردند و در هندوستان اين پرنده براي بيش از دو هزار سال به عنوان پرنده اي

مقدس به شمار مي رفت و در مراسم جشن اين پرنده را بر روي پشت گاو نر گذاشته و وارد

شهر مي كردند. امروزه توانمندي هاي استثنايي اين پرنده باعث شده است كه اين پرنده به

عنوان يكي از مورد توجه ترين پرندگان قفس در بين مردم باشد و همچنين به عنوان پرنده

سخنگو كه قادر به تقليد صداي آدمي و سخن گفتن با كلمات واضح و مفهوم به شمار مي رود و

بسياري معتقدند كه اين پرنده بهتر از كاسكو مي تواند صداي انسان را تقليد نمايد.

اين پرنده از دير باز بومي جنگل هاي هندوستان بوده است و در طي قرون متمادي بازرگانان و

تجاري كه براي خريد ادويه جات و عاج به هندوستان سفر مي كردند خريداري و به كشوراي

خاورميانه و از جمله ايران و تركيه راه يافت. بعدها پس از تصرف هندوستان توسط امپراتوري

بريتانيا ، اين پرنده توسط افسران و ملوانان انگليسي به انگلستان و از آنجا به بسياري از مناطق

ديگر جهان راه يافت . اين پرنده همچنين در قرون وسطي از هندوستان به كشورهاي جنوب

غرب آسيا و چين و در آنجا به دربار پادشاهان  و امراي محلي راه يافت و يكي از سرگرمي هاي

جالب درباريان به شمار مي رفت.

در طبيعت حشرات عمده غذاي اين پرنده را تشكيل مي دهد. اين پرنده در اوايل سال 1755

ميلادي به جزيره موريس برده شد تا با آفت ملخ كه يكي از آفات اصلي مزارع آن جزيره است

مبارزه كند.

« كارل لينه » طبيعي دان معروف در سال 1758 ميلادي ميناي گوشواره اي را شناسايي كرده

و رده بندي علمي كرد.

اين پرنده در سال 1862 ميلادي به استراليا برده شد تا با حشرات موجود در كشتزارهاي

ملبورن مقابله نمايد ، اما چندي نگذشت كه به سيدني و سپس به كويتزلند شمالي برده شد تا

بتواند با سوسك ها مبارزه كند و عاقبت در سال 1968 ميلادي به كنبرا برده شد.

در طي سال هاي 1870 تا 1877 ميلادي ، صدها پرنده به جزيره جنوبي نيوزلند برده شد. در

سال 1866 اين پرنده به وسيله دكتر ويليام هيليراند به هاوايي برده شد تا با كرم هاي نيشكر

محصولات كشاورزي مبارزه كند.

اين پرنده در سال 1865 به جزاير هاوايي برده شد تا با كرم هاي آفت كشاورزي مبارزه كند و

چندي نگذشت كه خودش به علت زاد و ولد فراوان به مشكلي براي اهالي هاوايي تبديل شد.

مردم هاوايي به آن «پيا اكيلو» به معني پر سروصدا و همچنين «مانو آي پيالو» به معني پرنده

آشغال خور لقب دادند و امروزه اين پرنده يكي از آفات هاي كشاورزي در جزاير هاوايي به شمار

مي رود و با حمله به مزارع خسارت هاي فراواني به كشاورزان مي زند.