رده بندي علمي فنچ :

Kingdom: Animalia

Phyium: Chordata

Class: Aves

Order: Passeriformes

Family: Fringillidae

Genus: Carduelis

بيشتر فنچ هاي موجود در جهان جزو خانواده فرنجيليده ( Fringillidae) مي باشند. اما برخي از فنچ ها به خانواده هاي ديگري نظير خانواده استريليده (Estrildidae) ، خانواده پلوسيده ( Ploceidae) و خانواده پاسيريده ( Passeridae) نيز وابسته اند و به منظور آشنايي با خانواده هاي مذكور توضيحاتي مختصر درباره هر يك از خانواده هاي فوق الذكر داده مي شود:

1. خانواده ( فنچ ) فرنجيليده :

نام ديگر اين خانواده « فنچ حقيقي »  ( True Finches) است و داراي چندين خانواده بالغ بر 125 گونه مي باشد. اعضاي اين خانواده از محبوب ترين گونه هاي طيور زينتي در بين پرورش دهندگان پرندگان خانگي به شمار مي روند. پرندگان اين خانواده دانه خوار و حشره خوار با منقاري كوتاه ، مخروطي و قوي ، و پر و بال رنگارنگ هستند و برخي از آنها دم دراز و سري برجسته دارند. بسياري از آنان لكه بر روي شانه ها و بال ها و دم دارند. نرها معمولاً رنگي و خوش نقش و نگار هستند و ماده ها معمولاً ساده و معمولي هستند. در خارج از فصل زاد و ولد دسته جمعي به سر مي برند. در فصل جفت گيري روي درختان ، بوته ها ، يا زمين لانه مي سازند. آنان عمدتاً در مناطق جنگلي توليد مثل كرده و پروازي موجي شكل دارند و آوازشان از زرد پره ها دلنشين تر و آهنگين تر است. حداكثر 3 تا 5 تخم مي گذارند و مدت خوابيدن بر روي تخم ها در حدود 12 تا 14 روز مي باشد و جوجه ها بر روي حشرات كوچك تغذيه مي كنند. البته اين خانواده علاوه بر فنچ شامل قناري نيز مي شود كه بحث درباره آنان در مطالب مربوط به قناري ها به صورت مفصل گفته مي شود. فنچ هاي جزيره هاوايي كه در جزاير هاوايي نيز وجود دارند جزو اين خانواده اند. اين فنچ ها بسيار نادر بوده و در معرض خطر انقراض مي باشند.

1. خانواده استريلديده Estrildidae :

اين خانواده شامل فنچ طوطي وار ، فنچ علفي و گونه هاي ديگري نظير : فنچ منقار مومي ( Waxbills) ، فنچ مونكين ( Munias) و فنچ راهب (Mannikins) مي باشد. اعضاي اين خانواده بيش از 133 گونه مي باشند. اين پرندگان در قاره هاي آفريقا ، آسيا و استراليا وجود دارند و برخي از اعضاي آنها ، فنچ هاي بسيار زيبايي هستند كه به رنگ هاي مختلف وجود دارند و بسياري از آنها خوش آواز هستند كه از ميان آن مي توان از فنچ منقار مومي نام برد. اين پرندگان مقاوم بوده و مي توانند با دماهاي مختلف سازگار شوند، اما برخي از آنان نيز نمي توانند سرماي بيش از حد را تحمل كنند و ممكن است در اثر سرما تلف شوند.

در طبيعت بسياري از آنان به صورت گله هاي كوچك در چمنزارها و دشت ها زندگي مي كنند و بيشتر دوست دارند كه لانه هايي با علوفه و به صورت كروي شكل با درهاي جانبي بسازند. در حدود 4 تا 8 تخم مي گذارند و مدت خوابيدن بر روي تخم در حدود 16 روز است.

1. خانواده پلوسيده Ploceidae :

اين خانواده شامل فنچ بافنده Weavers و فنچ Whydahs مي باشد. خانواده پلوسيده چندين زير خانواده و در حدود 156 گونه دارد. اين پرندگان بيشتر در قاره آفريقا و گاهي در اروپا و آسيا ديده مي شوند. بيشتر بر روي دانه هاي ريز تغذيه مي كنند و پرندگان دليري هستند. پرنده نر كند ذهن بوده و تنها در فصل جفت گيري به رنگ هاي مختلفي در مي آيد و معمولاً به رنگ هاي سياه و آبي فولادي مي باشند و ماده ها به رنگ قهوه اي مي باشند. در غير فصل جفت گيري ، صيد يك جفت از آنها كار دشواري است زيرا كه هر دو به رنگ زرد يا بلوطي مي باشند. دم هاي بسيار درازي دارند و در فصل جفت گيري طول دم آن ها بين 20 تا 40 سانتيمتر خواهد بود. در طبيعت به صورت كلوني زندگي مي كنند و لانه هاي محكمي از خس و خاشاك و برگ در ختان و گل درست مي كنند و در حدود 2 تا 4 تخم مي گذارند و مدت خوابيدن روي تخم بين 11 تا 17 روز است.

1. خانواده پاسيريده Passeridae :

پرندگان اجتماعي كوچكي هستند كه بيشتر در سرزمين هاي باز زندگي مي كنند و بيشتر دانه خوار هستند و رنگ آنان معمولاً خاكستري و بلوطي و سبزه مي باشد . گاهي اوقات نيز به رنگ سياه ديده مي شوند و از جمله اعضاي اين خانواده فنچ برفي ( Snow Finch ) است كه به رنگ سفيد و در برخي ديگر از گونه ها به رنگ زرد است. معمولاً لانه هاي بزرگي مي سازند و در حدود 2 تا 7 تخم مي گذارند و مدت خوابيدن روي تخم آنان بين 12 تا 15 روز است.

فنچ ها

فنچ پرنده اي آوازه خوان است كه در بسياري از كشورهاي جهان پراكنده است . رنگ هاي زيبا و متنوعي دارد. پرنده ماده نيز همين رنگ آميزي را دارد اما چندان براق نيست و رنگ قرمز پيشاني و يا زير گلوي آن كمتر ديده مي شود.

فنچ در حالت طبيعي ،‌روزها از لانه بيرون رفته و بر دانه هاي موجود در مراتع و كشتزارها و باغ ها و باغچه ها و حشرات كوچك و كرم ها تغذيه مي كند. پرواز آن كوتاه و موج دار است . پرنده ماده در لابه لاي درختان لانه سازي نموده و لانه را با مواد نرم و لطيف نظير پشم و كرك گياهان و غيره مي پوشاند و در هر بار تخم گذاري 4 تا 6 عدد تخم مي گذارد و براي مدت 12 تا 16 روز بر تخم ها مي خوابد و جوجه ها دو هفته بعد از جوجه آوري، لانه والدين را ترك مي كنند.

فنچ از پرندگان مفيد به شمار مي رود؛ زيرا كه بسياري از حشرات كوچك و كرم ها را در هنگام تغذيه جوجه ها از بين مي برد.

اين پرنده در زبان عربي نام هاي متعدد داشته و به آن « حسون » ؛ « ابوالحسن » ؛ « ابوزقاق » « زقيقه » و «شوبكي» و «طيورالجنه » گويند. جمع آن در زبان عربي « حساسين » است و به پرنده ماده نيز « ام الحسن» گويند. آواز آن نيز «زقزقه » يا « صداح » ناميده مي شود در زبان فارسي به آن سهره مي گويند ولي نام انگليسي آن يعني « فنچ » نيز بسيار متداول است . قابل ذكر است كه پرنده بازان ايراني بين دو پرنده سهره و فنچ تفاوت قايل هستند اما حقيقت اين است كه سهره سكس از گونه هاي فنچ است.

فنچ ها به ويژه در نزد كودكان از محبوبيت خاصي برخوردار است ، زيرا نه تنها نگهداري آن آسان است ، بلكه خيلي زود به محيط قفس خود عادت كرده شروع به لانه سازي مي كنند. فنچ راه راه و فنچ بنگالي يا اجتماعي ، از اين لحاظ پرندگان مطلوبي هستند ، هر چند كه به خوبي نمي خوانند. حتي صداي يكنواخت و ناله مانند فنچ راه راه ممكن است پس از مدتي براي صاحب آن آزاردهنده باشد. با اين وجود ، پرورش اين پرنده به علت سهولت تشخيص نر و ماده آن، به خصوص در مقايسه با فنچ بنگالي ، با موفقيت بيشتري همراه است.

فنچ ها به هيچ وجه توانايي آسيب رساندن به وسايل منزل را ندارند و به همين علت مي توان آنها را با خيال آسوده در منزل نگهداري كرد ، اما اگر از قفس بيرون بيايند، به علت آن كه خيلي سريع پرواز مي كنند ،‌گرفتن آنها دشوار است بنابراين ،‌نگهداري از آنها براي افراد بيمار و يا معلول مناسب نمي باشد، اين در حالي است كه برخي از پرندگان زينتي معمولاً پس از مدتي خود به داخل قفس باز مي گردند.

فنچ ها معمولاً‌ پنج تا ده سال عمر مي كنند و برخي معتقدند كه تا يازده سال زنده مي مانند، و يكي از پرورش دهندگان اظهار مي دارد كه فنچ وي تا دوازده سال عمر كرده و تا سه ماه قبل از تلف شدن، توليد مثل مي كرده است.

فنچ ها ارزان قيمت بوده و برخي از نژادهاي كمياب آن كمي گران تر از بقيه به فروش مي رسند، به همبن علت تهيه چند قطعه فنچ براي نگهداري در منزل كاري بسيار ساده و آسان است. معمولاً فنچ ها را از قاره آفريقا ، استراليا و آسيا تهيه مي كنند. فنچ ها پرندگان حساسي هستند و بايد آنها را از دود سيگار و يا بوهاي تند آشپزخانه و يا مواد ضدعفوني كننده قوي محافظت كرد. زيرا كه اين بوهاي تند مي تواند باعث مرگ و مير پرنده شود. فنچ ها نسبت به صحبت كردن و يا سوت زدن آدمي عكس العمل نشان داده و از اين كار خوشحال مي شوند، اما متاسفانه تقليد صدا ندارند.

شكل و اندازه ظاهري فنچ :

در سرتاسر دنيا گونه هاي مختلفي از فنچ وجود دارد. اندازه آن كوچك و طول آن بين 7.5 تا 20 سانتي متر است و در هنگام باز كردن بالها طول آن 16 تا 24 سانتي متر خواهد بود. همان طور كه گفته شد رنگ پر و بال آنها بسيار متنوع و رنگارنگ است و هر گونه فنچ رنگ خاصي دارد. فنچ ها پرندگان بسيار آرام و صلح جويي هستند. برخي از آنها صداهاي خوشايندي از خود در مي آورند و برخي ديگر صداي آرام جيك جيك مانندي از خود در مي آورند. فنچ ها معمولاً از 5 تا 10 سال زندگي مي كنند و با اين وجود ديده شده كه برخي از فنچ ها تا 27 سال زندگي مي كنند. فنچ ها در تمامي كشورها وجود دارند ولي معمولاً در مناطق استوايي به صورت وحشي زندگي نموده و در ساير كشورها در قفس و توسط علاقمندان نگهداري مي گردند.

به تازگی در پارک وحش Georgia منطقه ای در نظر گرفته شده که یک خرس ،ببر و شیر در یک خانه به خوبی و خوشی زندگی میکنند

براي ديدن كامل عكس ها به ادامه مطلب برويد

مشاوره تشكيل پانسيون و پرورش پرندگان زينتي 

021-33990657    0919-4393279

درخت مرغ عشق در منزل

درخت ، منطقه مناسبي است كه با شرايط زيست مرغ عشق شباهت داشته و به آساني و بدون تبحر خاصي در منزل قابل تحقق بخشيدن مي باشد و بسته به فضائي كه در اختيار داريد ، گياه گلداني مناسبي را انتخاب نمائيد. اما قبلاً ‌از مسموم نبودن ساقه ها مطمئن شويد ، زيرا مرغ عشق علاقه خاصي به جويدن دارد . واضح است كه گياهان قيمتي براي اين منظور مناسب نمي باشند . گياه مربوطه را در گلدان بزرگ و پايه داري قرار دهيد. سپس سه يا چهار ميله از جنس بامبو يا ساقه درخت را در گلدان مزبور به طور قائم قرار داده و آنها را توسط شاخه هاي افقي و كج به هم ببنديد . الياف گياهي براي اين منظور مناسب است . با وجود اينكه اين الياف نيز جويده مي شوند ، طول عمري به اندازه شاخه ها خواهند داشت . در صورتي كه فضاي شما بزرگتر باشد ، گلدان بزرگتري انتخاب نموده و بيرونش را در صورت لزوم رنگ زنيد . در قسمت وسط گياهي خزنده كاشته و اطرافش را ماسه بريزيد . اين گلدان مكان ايده آلي براي پرنده هاي شما بوده و امتياز بزرگش در آنست كه مدفوع در آن متمركز شده و منزل كثيف نمي گردد .

خانه ي پرنده

در صورتيكه در منزل فضائي كافي در اختيار داشته و يا داراي پاسيو هستيد ، مي توانيد در آن خانه ي پرنده به وجود آوريد . اين محل بايستي روشن بوده و هوا در آن جريان نداشته باشد . بدين ترتيب محيط زيست جانور را در نزديك خود پديد آورده ايد . فضاي آن بايستي آنقدر بزرگ باشد كه بتوان به راحتي داخل آن شده و آن را تميز نمود . براي آنكه پرندگان ضمن باز نمودن در فرار نكنند ، از در ورودي دوبله كه فاصله كافي از هم دارند ، استفاده مي شود . تنها زماني كه در خارجي بسته شد ، در داخلي را باز نموده داخل خانه ي پرنده مي گرديم . عرض خانه ي پرنده مي تواند چندان زياد نباشد ( 1-1.5 متر براي اين منظور كافي است ) ، اما طولش بايستي بيشتر بوده و امكان پرواز اگرچه در فواصل كم براي پرنده مهيا سازد. با قرار دادن چند جفت مرغ عشق در يك چنين مكان مناسبي ، به زودي آماده جفت گيري و بچه دار شدن خواهند شد . كافي است جعبه هاي مخصوص تخم گذاري را در خانه ي پرنده قرار دهيد ، پس از مدت كوتاهي به جاي چند جفت مرغ عشق گروهي از آنها را خواهيد داشت .

درخت مرغ عشق در منزل

درخت ، منطقه مناسبي است كه با شرايط زيست مرغ عشق شباهت داشته و به آساني و بدون تبحر خاصي در منزل قابل تحقق بخشيدن مي باشد و بسته به فضائي كه در اختيار داريد ، گياه گلداني مناسبي را انتخاب نمائيد. اما قبلاً ‌از مسموم نبودن ساقه ها مطمئن شويد ، زيرا مرغ عشق علاقه خاصي به جويدن دارد . واضح است كه گياهان قيمتي براي اين منظور مناسب نمي باشند . گياه مربوطه را در گلدان بزرگ و پايه داري قرار دهيد. سپس سه يا چهار ميله از جنس بامبو يا ساقه درخت را در گلدان مزبور به طور قائم قرار داده و آنها را توسط شاخه هاي افقي و كج به هم ببنديد . الياف گياهي براي اين منظور مناسب است . با وجود اينكه اين الياف نيز جويده مي شوند ، طول عمري به اندازه شاخه ها خواهند داشت . در صورتي كه فضاي شما بزرگتر باشد ، گلدان بزرگتري انتخاب نموده و بيرونش را در صورت لزوم رنگ زنيد . در قسمت وسط گياهي خزنده كاشته و اطرافش را ماسه بريزيد . اين گلدان مكان ايده آلي براي پرنده هاي شما بوده و امتياز بزرگش در آنست كه مدفوع در آن متمركز شده و منزل كثيف نمي گردد .

خانه ي پرنده

در صورتيكه در منزل فضائي كافي در اختيار داشته و يا داراي پاسيو هستيد ، مي توانيد در آن خانه ي پرنده به وجود آوريد . اين محل بايستي روشن بوده و هوا در آن جريان نداشته باشد . بدين ترتيب محيط زيست جانور را در نزديك خود پديد آورده ايد . فضاي آن بايستي آنقدر بزرگ باشد كه بتوان به راحتي داخل آن شده و آن را تميز نمود . براي آنكه پرندگان ضمن باز نمودن در فرار نكنند ، از در ورودي دوبله كه فاصله كافي از هم دارند ، استفاده مي شود . تنها زماني كه در خارجي بسته شد ، در داخلي را باز نموده داخل خانه ي پرنده مي گرديم . عرض خانه ي پرنده مي تواند چندان زياد نباشد ( 1-1.5 متر براي اين منظور كافي است ) ، اما طولش بايستي بيشتر بوده و امكان پرواز اگرچه در فواصل كم براي پرنده مهيا سازد. با قرار دادن چند جفت مرغ عشق در يك چنين مكان مناسبي ، به زودي آماده جفت گيري و بچه دار شدن خواهند شد . كافي است جعبه هاي مخصوص تخم گذاري را در خانه ي پرنده قرار دهيد ، پس از مدت كوتاهي به جاي چند جفت مرغ عشق گروهي از آنها را خواهيد داشت .

تدابير قبل از خريد

نگهداري به صورت انفرادي يا جفت : كدامين به نحوه ي زندگي شما تطابق بيشتري دارد؟

بايستي قبل از رفتن به فروشگاه و يا مراكز پرورشي بررسي لازم را در مورد نگهداري پرنده به صورت انفرادي يا جفت انجام دهيد. در صورتيكه در طول روز خارج از منزل هستنيد ، يك جفت مرغ عشق برايتان مناسب تر است. جانور انفرادي در صورت تنها بودن مداوم ، تلف مي شود. مرغ عشق ها جانوراني اجتماعي هستند كه در وطنشان استراليا به صورت گروهي زندگي مي كنند. لذا آنها نياز به معاشرت با همنوعان خود و يا انساني كه نقش همنوع را ايفا نمايد ، دارند.

نگهداري جانور به صورت انفرادي ، تنها زماني صحيح است كه وقت زيادي را صرف او نموده و علاقمند باشيد كه حرف زدن را بياموزد ( انتخاب نوع نر يا ماده اهميت چنداني ندارد). اين بدان معني است كه بايستي اوقات بيشتري را صرف او نمائيد ( نه تنها بدين خاطر كه حرف زدن يا سوت زدن را بياموزد ) در صورتيكه مرغ عشقي بين گروهي از همنوعان خود متولد شده و جواني را هم با آنان بسر برد ، به سختي  به انسان انس خواهد گرفت. در اين صورت رابط حيوان با صاحبش حداكثر آنقدر نزديك خواهد شد كه پرنده خجالت و ترس زياد را نسبت به او از دست داده و او را به عنوان غذا دهنده به رسميت مي شناسد.

اشخاصي كه مرغ عشق را به صورت گروهي با جانوران ديگر نگهداري مي كنند ، از لذت تنوع خاص آن بهره مند مي شوند. قناري و پرندگان تقريباً هم جثه مرغ عشق براي اين منظور مناسبند.

بسته به سليقه خود مرغ عشقي را از فروشگاه و يا محل پرورش خريداري مي كنيد. شايد رنگش و شايد هم سرحالي يا خوش فرم بودنش جلب نظرتان را نمايد. با وجودي كه موضوع نر يا ماده در ابتدا اهميت چنداني ندارد ، اما شناسائي نوع نر از ماده بسيار سودمند خواهد بود.اين نظريه رايج كه معمولاً نرها زودتر اهلي شده و صحبت كردن مي آموزند ، تا به حال توسط من تجربه نشده است. اينجانب نرها و ماده هائي را مي شناسم كه از نظر قوه تكلم و ميزان اهلي شدن برابرند. اما ماده ها در يك چيز با نرها اختلاف دارند : تمايل آنان به گازگيري اشياء بيشتر بوده و دائماً محيط خود را براي ساختن لانه بررسي كرده و كوشش به داخل شدن به هر شيئي مي نمايند. البته اين تمايل براي مدت معيني وجود داشته و در صورتي كه مكان مناسبي پيدا نكنند ، ‌فعاليت براي لانه سازي و بچه دار شدن را متوقف خواهند ساخت. به منظور احتياط و براي آنكه لوازم منزل از جانب پرنده محفوظ باشند ،‌ مي توان قطعه اي شاخه درختان را براي گازگيري در قفس گذارد. غير از اين ، تفاوت عمده اي بين نوع نر و ماده ،‌ وجود ندارد. مي توان مرغ عشق نر يا ماده اي را نگهداري نموده و مطمئن بود پس از چندي ترسش ريخته و احتمالاً حرف زدن مي آموزد. اما اين احتمال نيز وجود دارد كه مرغ عشق شما ترسو و خجالتي ياقي مانده و از صدايش براي بيان كلمات استفاده ننمايد.

نكته قابل ملاحظه آنكه رفتار و عملكرد مرغ عشق عمدتاً ‌از زمان تولد تا زمانيكه پر در مي آورند وابسته است. در صورتيكه مرغ عشق جواني از صاحبش تجربه بدي داشته باشد، تنها زماني حالت عادي به خود خواهد گرفت كه نگهدارنده قادر به جلب اطمينان خاطر او ، آنهم با صبر و حوصله ، گردد. اين امر را اينجانب با دو مرغ عشق خود تجربه كرده ام.

در مورد هر پرنده اي دوست داريد اطلاعات داشته باشيد درخواست كنيد تا مطالبي جامع و مفيد

تا جايي كه مي توانم بگذارم

مرغ عشق شناسي

مرغ عشق و خويشاوندانش

از جنبه نظر زيست شناسي مرغ عشق در تقسيم بندي زير قرار مي گيرد :

كلاسه : پرندگان = آوس ( Aves )

دسته : پسيتاسيفرم ( Psittaciformes )

خانواده : ملوپسيتاكوس ( Melopsitacus )

نوع : اوندولاتوس ( undulatus )

طوطي كوچك پهن ، از نزديك ترين اقوام مرغ عشق است ، در استراليا و برخي انواع آن در نيوزيلند و جزاير نزديك آن زندگي مي كند. انواع ديگر نزديك به مرغ عشق نظير نوع دم مثلثي در امريكاي جنوبي زيست مي نمايد. اما وطن مرغ عشق استراليا است. مرغ عشق در استراليا به منزله ي كلاغ و گنجشك در ايران است.

نام گروهش ملوپسيتاكوس به مفهوم طوطي آوازخوان بوده و به اين خاطر انتخاب شده كه ضمن مست شدن چهچهه زيبائي را سر مي دهد. نام لاتين دوم يعني اوندولاتوس كه اسم نوع است به مفهوم موج دار بوده و بدين خاطر انتخاب گرديده كه پرهايش رنگ آميزئي موجي دارند. لذا در بسياري از كشورها آنرا "موج گونه يا موجي" نيز مي نامند . در انگلستان مرغ عشق را بجريگار ( Budgerigar ) يا بجريگا ( Badger ) مي نامند. اين نام را مرغ عشق از وطنش استراليا با خود به انگلستان برده است. ريشه اين واژه از آنجا منشعب مي شود كه بوميان استراليا آن را بجريگا  يا بتچريگا (Betcherrygah) مي ناميده اند. مفهوم آن "خوراك خوب" بوده و يادآور است كه اين حيوان را در گذشته كباب نموده و مي خورده اند.

سوال های متداول در مورد فنچ

چرا فنچ من مدام تخم می گذارد و دست از بچه به دنیا آوردن بر نمی دارد؟

فنچ ها حیوانات بسیار پر قدرتی در تخم گذلزی هستند و اغلب مشاهده می شود که به طور مکرر تخم گذاری

می کند و حتی در سنین بسیار جوانی مشتاق به تخم گذاری هستند. بنابراین شما باید فنچتون را مجبور کنید

که تخم نگذارد مخصوصاً اگر 2 یا 3 خانه بای کوچکترها موجود باشد.

برای جلوگیری از تخم گذارد مجدد، هر چیزی که به تولد دوباره ماده را تحریک می کند را از قفس خارج

کنید مانند ، خانه های مخصوص تخم گذاری ، خانه های اضافی و میله های بین قفسی اضافی و هر چیزی

که شبیه آن باشد که برای تخم گذاری مجدد فنچ ها مورد احتیاج است . فنچ هایی که زاد و ولد کرده اند را از

فنچ های دیگر جدا کنید زیرا فنچهای جوان دیگر را تحریک به تخم گذاری می کنند. اگر این کار موفقیت

آمیز نبود، فنچ های نر و ماده را از هم جدا کنید.

آیا فنچ ها بدون میله های قفس خوشحال و سرحال می مانند ؟

اگرچه فنچ ها عاشق این هستند که درون قفس آنها میله هایی برای نشستن وجود داشته باشد در صورت

وجود آن، آنها فقط روی آن می خوابند و آن را محل مناسبی برای خوابیدن می دانند. سعی کنید که چندین

میله در گوشه های قفس فنچ ها بگذارید و همچنین سعی کنید درون قفس آنها چندین وسیله ی مختلف قرار

بدهید تا قفس آنها را از تکراری بودن و یکنواختی در بیارد. اگر میله درون قفس وجود داشته باشد پرنده

های شما را راضی و متقاعد از قفس نگه می دارد و باعث میشود که آنها راحت تر قفس خود را بپذیرند.

اگر من در منزل 3 یا 4 جفت فنچ در یک قفس کوچک داشته باشم به چه مقدار باید قفس را

بزرگتر کنم و اگر درون قفس آنها گیاه وجود داشته باشد احساس رضایت می کنند ؟

این خیلی مهم هستش که شما این پرندگان را در محل های مناسبی نسبت به جمعیتشان قرار دهید، اندازه ی

قفس آنها باید به مقداری باشد که آنها بتوانند فعالیت های طبیعی خود را انجام بدهند. به هر حال  محوطه ی

قفس آنها باید جادار باشد زیرا آنها خیلی به جا داشتی محل زندگی حساس هستند. به طور میانگین برای هر

فنچ 300 تا 400 سانتیمتر مربع فضا باید موجود باشد به طور مثال اگر 2 متر ارتفاع و 1 متر طول داشته

باشد برای زندگی 6 جفت متناسب است اگر احساس پرخاشگری و عصبانیت از پرندگان کردید از تعداد آنها

کم کنید.

یک گیاه برگ دار را در قفس قرار بدهید به دلیل اینکه آنها علاقه مند به نوک زدن به شاخ و برگ گیاهان

هستند این گیاهان می توانند چیز هایی مثل سرخس ، گیاه عنکبوتی ، نخل ، پیچک مو و خیزران باشد.

با وجود اینکه خانه و تمام لوازم کافی برای ساختن خانه در اختیار ماده است او از بال های

خود استفاده می کند آیا این طبیعی است ؟

بعد از اینکه یک منزل از نمای بیرونی کامل شد باید خود ماده آن را مشتاقانه به عنوان لانه ی خود بپذیرد

اگر مواد یاختن لانه وجود نداشته باشد آنگاه آنها پرهای خود را می کنند و از آن به عنوان کامل کردن داخل

لانه و یا چیدن دور تخم خود استفاده می کنند وقتی که پرنده ی شما آماده برای خانه ی خود را کامل کند

شما می توانید با قرار دادن ماده هایی مانند برگ درختان و یا کاغذ های سفید و خزه ها و یا تکه های

کوچکی از نخ ها و یا تکه هایی از کرباس درون قفس آنها از کندن بالهای خودش جلوگیری کنید.